Steun ons en help Nederland vooruit

dinsdag 16 december 2014

Geen Paarse Vrijdag in de Staten

Op vrijdag 12 december was het Paarse Vrijdag. Op deze dag tonen mensen door het dragen van paars hun solidariteit met LHBT’ers (Lesbisch, Homoseksuelen, Biseksuelen en Transgenders). Helaas blijkt Paarse Vrijdag ook in ons land nodig te zijn en is de volledige acceptatie van LHBT’ers nog geen voldongen feit. Ook een meerderheid van de Provinciale Staten Zeeland weet niet hoe men moet omgaan met homo-acceptatie en kijkt liever de andere kant op door de motie “Weigerambtenaren Tholen” te verwerpen.

Het College van B&W van Tholen benoemde vóór 1 november 2014 vijf trouwambtenbaren (formeel: Buitengewoon Ambtenaar van de Burgerlijke Stand). Op zich niets vreemds, ware het niet dat drie van deze vijf trouwambtenaren hadden aangegeven geen mensen van hetzelfde geslacht te willen huwen wegens gewetensbezwaren. Deze zogenaamde weigerambtenaren mogen net als iedereen bezwaren hebben tegen het homohuwelijk, maar ze mogen dit niet laten blijken bij het uitoefenen van hun ambt. Voor de wet is iedereen gelijk en alle ambtenaren dienen dit principe uit te dragen. De Eerste en Tweede Kamer hebben daarom bepaald dat gemeenten vanaf 1 november geen weigerambtenaren meer mogen benoemen.

Vlak vóór 1 november nog drie weigerambtenaren benoemen, was voor de wet weliswaar toegestaan, maar minister Plassterk had het niet voor niets over “teleurstellend en niet fraai” en “ontwijken van de wet”. Het gemeentebestuur van Tholen heeft een bewuste keuze gemaakt die indruist tegen de grondbeginselen van rechtsgelijkheid en heeft een loopje genomen met de wet.

Reden genoeg voor D66, PvdA, GroenLinks en SP om een motie in te dienen waarin uitgesproken werd de gang van zaken in Tholen ten zeerste te betreuren en af te keuren.

VVD, PVV, CDA, PvZ, CU en SGP haalden alle homofobe argumenten uit de kast om tegen de motie te stemmen en men vond dat “deze mensen” er niet mee werden geholpen. Door het over “deze mensen” te hebben, zegt al genoeg. Een ander verweer luidde: “Dit is des gemeenten en de Provinciale Staten gaan er niet over.” Dat het immer keurige Tholen zijn middelvinger opsteekt naar de wetgever en discrimineert op basis van seksuele geaardheid en daarmee een fundamentele vrijheid van onze samenleving schendt, vinden zij blijkbaar een onbeduidend bijzaak.